Meisjes in IndiaSarojini was drie maanden zwanger, boos en bang. Boos omdat ze twee dochters had en bang dat haar derde kind ook een meisje zou worden. Ze was vastbesloten om haar ongeboren baby weg te laten halen. “Niemand kan van mij verwachten dat ik drie meisjes op ga voeden”, legde Sarojini uit. “Het is een schande om alleen maar meisjes te krijgen. De gemeenschap lacht mij en mijn man uit.”

In hetzelfde gebied in India heeft Amudha net haar derde dochter gekregen. “Dood haar, stop vergif in haar eten en zorg dat ze sterft”, zeggen verscheidene vrouwen in het dorp tegen haar. “Hoe ga je haar bruidsschat straks betalen? Je bent al zo arm!” Haar schoonmoeder vertelt haar: “Je bent nutteloos. Je geeft mijn zoon alleen maar dochters.” Maar Amudha houdt zich sterk. “Mijn baby blijft leven. Het Child Survival Program helpt mij en mijn baby. Eerst wilde ik een abortus, maar nu niet meer.”

Overleven
Vandaag de dag is Swathi een gezond kind van anderhalf jaar oud. Haar ouders en haar zussen houden van haar. Door de hulp van de medewerkers van het Child Survival Program is Amudha haar zwangerschap geestelijk en lichamelijk goed doorgekomen. Ook tijdens de bevalling werd er voor moeder en kind gezorgd en nu is Swathi een gezond kind. Maar veel baby’s overleven de bevalling of de eerste weken van hun leven hier niet. Speciaal de meisjes niet.

Ongelijk
Uit een onderzoek van de overheid in India uit 2001 bleek dat er in India 933 vrouwen wonen, ten opzichte van duizend mannen. Elk jaar worden er meer dan een miljoen abortussen gepleegd als de baby een meisje blijkt te zijn. Ook in de rijkere gebieden van India gebeurt dit. Meisjes worden gedood nog voor ze geboren zijn, of als ze net zijn geboren. Als ze blijven leven hebben ze weinig kans op onderwijs. Ze worden vroeg uitgehuwelijkt en worden ongelijk behandeld ten opzichte van mannen. “Deze sociale houding wordt de kinderen eigenlijk overal al geleerd”, vertelt Ruben, projectdirecteur van een van de Compassion-projecten in India. “Kinderen leren dat jongens naar school gaan en meisjes naar de keuken. Maar onze school discrimineert niet. De meeste docenten zijn vrouwen. Zij willen ook juíst de meisjes onderwijs geven.”

Bruidsschat
Veel ouders zien het krijgen van een baby meisje als een groot probleem. In India behoren de ouders namelijk een bruidsschat mee te geven aan de bruid als zij trouwt. Deze bruidsschat is voor de gezinnen in de arme wijken niet te betalen. Amudha zegt: “De vrouwen hier doden hun baby meisjes, omdat ze weten dat ze de bruidsschat nooit kunnen betalen en de rest van hun leven een torenhoge schuld zullen hebben. Een meisje dat geen of een te kleine bruidsschat meekrijgt wordt waarschijnlijk de rest van haar leven vernederd, mishandeld, of zelfs vermoord. In de wet staan hier geen strikte regels over en zo’n meisje krijgt eigenlijk nooit hulp. Ook niet van haar eigen ouders. Een meisje behoort namelijk bij de familie van de man waar ze mee trouwt en niet bij haar eigen familie.”

Nutteloos
Doordat het normaal is om een meisje uit de huwelijken als zij in de puberteit komt, lijkt onderwijs in de jaren daarvoor voor meisjes ook zinloos. Mangala is een mooie meid van 15 jaar. Een aantal jaar geleden wilde ze zelf stoppen met haar studie. “Mijn droom is lerares worden”, vertelt Mangala. “Maar ik wist dat ik uiteindelijk toch niet verder kon studeren. Dus waarom zat ik nog op school? Ik voelde me nutteloos. Doordat ik wist dat ik nooit lerares kon worden, was ik vaak erg overstuur.” De Compassion-medewerkers misten Mangala op het project en in de klas en gingen met haar ouders praten. “Nu geloof ik weer in mijn droom om lerares te worden”, zegt Mangala blij. “Niemand in mijn familie heeft onderwijs gehad, maar zo wil ik niet worden. Ik ben blij dat de projectmedewerkers mijn ouders hebben overtuigd dat ik verder moest studeren! Nu kan ik mijn droom naleven.”

Zelfvertrouwen
“Toen we met de ouders van Mangala gingen praten, begrepen we dat het niet veilig zou zijn voor haar om verder te studeren”, zegt directeur Ruben. “Ze zou een van de weinige meisjes zijn en vaak alleen over straat naar school moeten. Gelukkig vonden we een school waar een van de Compassion tutors ook les geeft. Zij let op Mangala. Onze meisjes hebben toegang tot voortgezet onderwijs. Zij hebben zelfvertrouwen en zijn communicatief vaardig. Ook proberen ze thuis het gesprek over gelijkwaardige verdeling op gang te brengen. Regelmatig komen projectmedewerkers ook langs om met de ouders te praten en zo wordt er echt verschil gemaakt. We vertellen zoveel en zovaak mogelijk dat jongens en meisjes allebei waardevol zijn in Gods ogen.”

Zoon
Geef een baby een goede start in het levenDoor de aanmoediging van Compassion-medewerkers werd de boze en bange Sarojini opgenomen in het Child Survival Program. Zij zag af van een abortus en kreeg een gezonde zoon. Sarojini en haar man zijn ontzettend gelukkig met hem. Eén van hun dochters is opgenomen in het kindsponsorprogramma. Hierdoor krijgen zij een idee wat voor mogelijkheden er toch voor hun dochters zullen zijn.

© 2011-2017 Compassion Nederland. Alle rechten voorbehouden.