Gendro en Mattanja met hun sponsorkind Tissa

Gendro en Mattanja met hun sponsorkind Tissa

Gendro Schijff vertelt op maandag 27 juni voor de 3e keer zijn levensverhaal in KRO’s Spoorloos. Afgelopen maart reisde hij met Compassion naar Indonesië, waar hij zijn biologische ouders én zijn sponsorkind Tissa ontmoette.  Gendro vertelt zijn levensverhaal en over de ontmoeting met zijn sponsorkind.

“Door deze ervaring wil ik mijn inzetten voor de armen – juist voor de armen in dit prachtige land.”


Kun je je levensverhaal in een notendop vertellen?

“Ik ben geboren op Java, in het plaatsje Gombong. Toen ik acht weken oud was, werd ik geadopteerd en naar Nederland gebracht. In 2008 kwam ik door een zoekactie van Spoorloos voor het eerst terug in Indonesië. Zij hebben mijn moeder gezocht en gevonden, die mij de echte reden van mijn adoptie vertelde. Ik bleek te zijn geboren uit een buitenechtelijk avontuur. Mijn vader was getrouwd en mijn moeder werkte in de huishouding. De zwangerschap was een schande in het dorp. Mijn naam betekent in het Indonesisch ‘probleem’. Ik was een probleem in de gemeenschap en werd ter adoptie afgestaan. Mijn vader bleek slechts 50 meter bij mijn moeder vandaan te wonen, in hetzelfde dorpje. Maar ze hadden in de afgelopen 30 jaar geen contact gehad.”


Wat voelde je tijdens jullie eerste ontmoeting?

Gendro en zijn vader

Gendro en zijn vader

“De liefde en emotie die ik tijdens die eerste ontmoeting voelde, waren heel overweldigend. Mijn moeder had 33 jaar lang verdriet en schuld van binnen gevoeld. En op het moment van de ontmoeting ging het deksel eraf en kwam de emotie los. Ik voelde blijdschap, maar ook verdriet tijdens onze hereniging. Ze had nooit gedacht dat ze mij weer zou zien. De grote verrassing in deze ontmoeting was mijn vader. Ik had verwacht dat ik een heel zieke, rustige vader zou ontmoeten, zonder veel levenslust. Maar hij zat rechtop als een heel trotse man. We hebben een aantal bijzondere vader-zoon-momenten gehad. We hielden elkaars handen vast en hebben elkaar goed in de ogen gekeken. Hij vertelde me dat mijn woorden waarmee ik hem als vader erkende, de schuld en dat alles vergeven was, verlichting had gebracht. Hij zei dat hij zich sindsdien fysiek beter en sterker voelt.”


In wat voor omstandigheden leven zij?

“Het dorp is erg arm. Het huis van mijn moeder is gemaakt van golfplaten, heeft geen betonnen vloer, maar verharde grond. Er is wel elektriciteit, maar bijvoorbeeld geen TV en ook geen auto. Mijn leven zou er heel anders hebben uitgezien. Ik had waarschijnlijk wel naar school gekund, maar daarna direct moeten werken om mijn familie te ondersteunen. Juist omdat ik de verschillen besef, wil ik mij inzetten voor de armen – vooral voor de armen in dit land. Er is in het dorp geen ontwikkelingsproject. Ik gun ieder kind daar een sponsor die zorgt voor voeding, onderwijs en geestelijke gezondheid.”


Kun je iets vertellen over het meisje dat je in Indonesië sponsort?

Matthanja en Tissa

Matthanja en Tissa

“Ze heet Tissa en is 8, bijna 9. We hebben haar bij haar thuis ontmoet en een leuke dag met elkaar gehad. Ze praatte niet zoveel, maar liet zien dat ze genoot van onze ontmoeting. Ze voelde zich vereerd dat Matthanja en ik haar huis konden zien en haar moeder, vader en opa konden ontmoeten. We ondersteunen haar niet alleen door onze giften, we leren haar ook kennen door brieven te schrijven. We laten haar weten dat ze gekend is, dat we van haar houden en aan haar denken. We zijn van plan haar te blijven ondersteunen totdat ze zelfstandig is.”


Wat hoop je voor Tissa?

Ik hoop dat Tissa God zal leren kennen, omat ik weet dat Hij de hoop voor haar leven is en een plan voor haar heeft. Ik hoop dat ze de ruimte krijgt om zich te ontwikkelen, naar school te gaan, te sporten, vaardigheden te leren en zelfstandig kan worden. Ik hoop dat Tissa over 20 jaar een gepassioneerde vrouw is, vol liefde van Jezus, die van betekenis is voor haar omgeving. Ik hoop dat ze haar droom heeft gerealiseerd en een dokter is geworden die veel betekent voor haar eigen dorp door mensen lichamelijk én geestelijk genezing te brengen.“


Wat spreekt je aan in het werk van Compassion?

“Compassion leert kinderen opnieuw te dromen. In een arme omgeving is dromen niet vanzelfsprekend. Sommige kinderen willen niet eens dromen, omdat ze weten dat ze toch niet uit kunnen komen. Waar dromen zijn, is hoop. Dat heb ik hier gezien. Zoveel kinderen met open gezichten en enthousiaste ogen omdat ze weer kind mogen zijn. Die kunnen spelen en weten dat ze een kans hebben om hun droom om dokter, monteur of politicus te worden misschien zien uitkomen. Compassion werkt door lokale kerken, met lokale mensen. Dus niet door westerlingen die geweldige ideeën zouden hebben, maar door mensen die elkaar kennen en weten wat armoede is.”

“Ik ben blij dat ik veel kinderen heb gezien die al wél gesponsord worden en die de zorg ontvangen die ze nodig hebben. Maar er zijn er nog veel die dat graag willen, maar niet hebben.”

© 2011-2017 Compassion Nederland. Alle rechten voorbehouden.