In de Hoorn van Afrika heerst een enorme voedselcrisis. Door gebrek aan regen en aanhoudende hoge temperaturen raken grote gebieden uitgedroogd, met ernstige gevolgen voor de oogst. Boeren verbouwen zoveel mogelijk gewassen die redelijk tegen de droogte kunnen, maar water blijft natuurlijk enorm belangrijk. Ook voor Lena en haar familie.

Lena woont in een klein dorpje in het oosten van Kenia. Ze is de vijfde uit een gezin met zeven kinderen. De twee oudste meisjes werden op jonge leeftijd uitgehuwelijkt, zoals vaak gebeurt in deze streek. Haar jongste broertje Philip heeft een verlamming in zijn hersenen en kan niet lopen of praten. Er is geen dokter in de buurt om Philip te helpen.

Dagelijkse vijand
Het dorp ligt op de grens van twee stammen, die met elkaar strijden om het land. De reis naar het huisje van Lena voert je langs ruige rotsen, over glooiende heuvels met adembenemende uitzichten. Maar de lokale bevolking merkt het natuurschoon nauwelijks op. Het rotsachtige landschap en de brandende zon zijn voor hen een dagelijkse vijand. De akkers rond het dorp zijn droog en de boeren hebben weinig hoop op een goede oogst.

Lena en haar familie kunnen overleven doordat ze gierst verbouwen op een klein stuk land naast de boerderij. Op het erf staan drie kleine lemen huisjes met rieten daken. Eén van de huisjes is de keuken en de veestal in één. Het bed van Lena bestaat uit een paar stokken met beddengoed eroverheen.

Zware emmers water
De zon komt vroeg op achter de Nthigirani heuvels. Joseph, de vader van Lena, vertrekt naar het land. De gierst is bijna klaar voor de oogst, hoewel er bijna geen regen is gevallen. “We verwachten geen goede oogst dit jaar”, zegt Joseph. “De vogels hebben een gedeelte van de gewassen opgegeten en de brandende zon heeft ook toegeslagen.” De akker moet worden besproeid met water uit de rivier Mutonga, die een kilometer verderop ligt en alleen bereikbaar is via een stijl pad. Het is geen goede oplossing om in de toekomst via dit pad water te blijven vervoeren, maar op dit moment kan de familie niet anders. Alleen al voor het huishouden lopen Lena, haar moeder en haar zus elke dag drie keer heen en weer met zware emmers water.

James Ireri is de projectdirecteur van het Compassion-project waar Lena in zit. Hij kent het gebied als geen ander. “Maïs en bonen doen het hier niet goed”, vertelt James. “Alleen gewassen die goed tegen de droogte kunnen, hebben de kans om te groeien. Gierstmeel is bestand tegen de droogte en bevat veel energie. De boeren in dit gebied verbouwen daarom vooral gierst.”

Gevaren van de Mutonga
De gemeenschap is afhankelijk van de rivier Mutonga. Maar de rivier zorgt ook voor veel gezondheidsproblemen. Een paar meter stroomopwaarts zijn een aantal jonge jongens aan het spelen in het water. Verderop doet een groep moeders zingend de was. Koeien, geiten en ezels drinken uit de rivier en nemen een bad. Lena zoekt een plekje waar het water schoner lijkt. Ze vult haar emmers tot de rand.

Projectdirecteur James is duidelijk over de gevaren van de Mutonga: “Er zijn krokodillen in sommige delen van de rivier”, zegt hij. “Je moet voorzichtig zijn als je een bad wilt nemen of als je het vee wilt laten drinken. Verder zijn de mensen zich vaak niet bewust van de gezondheidsrisico’s die het gebruik van dit water met zich meebrengt. Maar ze hebben ook geen alternatieven.”

Hopen op donkere wolken
Lena heeft in het verleden veel maagproblemen gehad. De familie behandelt hun drinkwater nu met een chlooroplossing, om het water vrij te maken van bacteriën. Ook hebben ze kort geleden een opslagtank voor regenwater gekregen. Regenwater is veiliger om te drinken. Hoewel de tank de familie helpt om een watervoorraad aan te leggen, is dit vanwege het gebrek aan regen op dit moment niet genoeg. De gevaarlijke Mutonga rivier blijft nu nog van levensbelang voor de familie en de gemeenschap, maar elke dag hopen de dorpelingen dat er donkere regenwolken aan de horizon verschijnen.

 

 

 

 

 

 

© 2011-2017 Compassion Nederland. Alle rechten voorbehouden.