Pedro en Barbara“Succes met arme kindjes helpen..!” Dit waren de afscheidswoorden van mijn 11-jarige neefje vlak voor mijn reis naar El Salvador. De reis waar ik al maanden naar uitkeek, waar ik het werk van Compassion in het veld met eigen ogen zou gaan bekijken. Wist ik veel…. dat ze mij zouden gaan helpen!

 

 

Eigenlijk dacht ik dat ik al aardig doorhad wat Compassion doet. Sinds ik hier in april in dienst getreden ben, heb ik heel wat verhalen voor m’n neus gekregen. Aangrijpende teksten, mooie, moeilijke en indrukwekkende levensverhalen. Ze raakten me allemaal, en ik werd steeds meer overtuigd van het positieve resultaat van kindsponsoring. Deze vreselijke armoede moet bestreden worden!


Welcome to El SalvadorDus ik ging voorbereid op reis, niet alleen voor wat betreft de inhoud van m’n koffer, maar vooral ook voorbereid op het zien van ‘Armoede’. “Dat wordt heftig,” hield ik mezelf voor. “Deze mensen die je gaat ontmoeten, hebben weinig en leven in vreselijke omstandigheden. Daar ga je flink van schrikken.”

 

En ja, ik ben geschrokken. Natuurlijk is het vreselijk om een gezin met 6 kinderen in een huis van 4 bij 5 meter te zien wonen. Te horen dat de vader van het gezin ‘m gesmeerd is omdat het hem te moeilijk werd. De kapotte kleertjes van de kinderen te zien, de geur van kippen in huis te ruiken en te beseffen dat wij thuis met twee personen in een huis wonen waar zij met z’n zevenen makkelijk bij zouden passen.

 

ElisabethRotsvast geloof
Maar de achtergebleven vrouw, Elisabeth, deze sterke moeder van zes kinderen, heeft iets waar het mij vaak aan ontbreekt. Vertrouwen! In de leidende hand van God. “God will provide”, was het antwoord op onze vraag hoe zij de toekomst zag. En dat waren geen lege woorden, zij vertrouwde hier met heel haar hart op. Deze God, die al zo’n sterke plaats in haar gezin had, had er voor gezorgd dat zij met haar baby in het CSP (Moeder-kind) project terecht kwam. Ze wist dat haar kind een kans heeft gekregen en daarmee ook haar gezin. Zelf heeft ze op het project geleerd hoe je de haren van kinderen moet knippen, en als ze wil, kan ze ook nog gaan leren naaien. Een nieuwe stap die haar kan helpen haar gezin te onderhouden. In het project krijgt ze ook regelmatig medische zorg en voedselpakketten. Op de vraag hoe het haar vergaan zou zijn zonder de hulp van het project, heeft ze een heel simpel antwoord: “God had een plan voor mij, Hij zorgde ervoor dat mijn kind en ik in het project kwamen.”

Ik viel stil, wat een vertrouwen en rotsvast geloof. En dat in haar omstandigheden.


Wie helpt nu wie?
Familie
De woorden van m’n neefje schoten weer door m’n hoofd. “Succes met arme kindjes helpen”. Wie helpt nu wie? De dag voor deze ontmoeting had ik een heel bijzonder huis bezocht, namelijk dat van ons sponsorkind Pedro. En ja, daar was het heel duidelijk dat zij hulp nodig hebben, zij hebben geen eigen huis en wonen daarom bij de broer van zijn moeder. Ze hebben geen badkamer, maar wassen zich bij een ton in de tuin en Pedro heeft één setje toonbare kleren. Dus het is geweldig hem te kunnen helpen zodat hij naar school kan en een diploma kan gaan halen, zodat hij later een baan kan vinden en zijn eigen gezin zal kunnen onderhouden. Maar toen ik bij Elisabeth op bezoek was voelde ik me geen helper, deze vrouw hielp mij.

 

Zij liet mij zien waar het in de basis om gaat. Vertrouwen in God. Hoe vaak leg ik niet mijn zorgen bij Hem neer, maar ga ondertussen toch m’n eigen weg en zoek naar m’n eigen oplossingen. En waarom, waarom maak ik me in vredesnaam druk over een offerte voor nieuwe kozijnen, sokken die niet in een wasmand terecht komen en de vraag of ik over 30 jaar genoeg pensioen heb opgebouwd…

 

Zoontje van ElisabethKans om te delen
“Succes met arme kindjes helpen.” Het is me nu veel duidelijker. De hulp gaat twee kanten op. Deze sterke mensen helpen ons, ze geven ons de kans om te delen wat we gekregen hebben. Ik ben blij dat ik in Nederland geboren ben, in een welvarend land. Met een toekomst, met een huis, met eten. Maar dat is niet mijn verdienste… Ja, het is oneerlijk verdeeld in de wereld, maar we hebben een kans gekregen. Een kans om te delen! We hebben onze rijkdommen ook maar in bruikleen gekregen en we mogen het delen, met hen die veel minder gekregen hebben dan wij. En je zult versteld staan van de hulp die je terug krijgt.

 

Als ik maar half de kracht en het vertrouwen van Elisabeth bereik, is er al een berg verzet. Ik ga er naar streven. Heb ik een 180 graden draai gemaakt? Nee, tot mijn schaamte heb ik ook vandaag weer eten dat over de datum is gegaan, weggegooid. Heb ik me alweer zorgen gemaakt over onnozele problemen en m’n thermostaatkraan in de douche voor lief genomen. Maar er is een start, deze mooie mensen uit El Salvador zullen me continu even terug kunnen brengen naar de essentie. En me hopelijk blijven helpen te delen en te vertrouwen op ‘God will provide’.

 


7 reacties Reageer
  1. alec
    okt 13, 2011
    at 17:05

    Mooie blogpost! Een echo van je nog veel mooiere belevenissen in El Salvador, zo te lezen.

  2. Barbara
    okt 13, 2011
    at 17:22

    Prachtig! bedankt voor deze bemoediging. Veel Zegen in al dit mooie werk.
    Groetjes Barbara

  3. okt 13, 2011
    at 20:03

    Weer met tranen in m’n ogen. Ik kan het niet laten bij al die mooie verhalen over wat er gebeurd in de Compassion-projecten. Het heeft m’n hart, het raakt me! En je kunt het mooi verwoorden. Dank voor het delen. Keep on going!

  4. okt 13, 2011
    at 20:17

    Ont-zet-tend mooi geschreven! Wat een herkenning, op alle fronten, van toen ik mijn sponsorkind in de DR bezocht, alleen was ik emotioneel minder voorbereid dan jij denk ik. Dank voor het delen!

  5. Ina
    okt 13, 2011
    at 21:06

    Heel mooi geschreven Barbara!

  6. Pierre
    okt 14, 2011
    at 06:47

    Supergaaf Babs

  7. okt 29, 2011
    at 20:21

    Mooi geschreven en herkenbaar!

© 2011-2017 Compassion Nederland. Alle rechten voorbehouden.