4e musketier 1In mei 2012 lopen 32 mannen van de 4e Musketier een marathon in Kigali, de hoofdstad van Rwanda. Samen willen ze €300.000 ophalen voor moeders, baby’s en studenten in Rwanda. Compassion werkt al enige tijd samen met de mannenbeweging 4e Musketier. Om een indruk te geven wat de 4e Musketier doet heeft Henk Stoorvogel een verslag geschreven over het karakterweekend in de Ardennen.

Door: Henk Stoorvogel

250 mannen verzamelen in de Ardennen. De deelnemers, goed getraind, maar niet wetend wat hun te wachten staat, zijn gefocust. Er is geen bravoure, geen opschepperij, geen dikdoenerij. Iedereen beseft dat zij de komende dagen weleens dieper zullen gaan dan zij gewend zijn… en dan is de grote vraag: Do I have what it takes? Ben ik een echte man? Ben ik sterk genoeg? Zal ik mijn teamgenoten niet teleurstellen?

Na een korte nachtelijke mars lopen de mannen een vallei in. Fakkels verlichten het bospad en opeens doemt, dreigend in de nacht, een kasteel voor hen op. Groots. Ongenaakbaar. Hier worden zij verwacht.

Mijn broer, Jan Stoorvogel, spreekt de mannen toe: ‘We gaan een reis maken, geïnspireerd door het leven van een bijzondere man: Jozef. Hij wist hoe hij met uitdagingen moest omgaan, hij weerstond verleiding en zijn leven droeg veel vrucht. Daar verlangen wij naar!’

4e musketier 240-uurs challenge
De mannen worden de verschillende vertrekken van het kasteel doorgeleid en krijgen uiteindelijk de opdracht voor het weekend: een 40-uurs challenge.

Voordat de challenge begint krijgen de mannen eerst 3 uur slaap. Om 6 uur gaat het los. De 22 teams lopen een tocht door overweldigend natuurschoon. Het is heerlijk weer, de bossen lijken in brand te staan, zo fel schitteren het rood, groen en geel van de herfstbladeren. Terwijl ik voor de teams uit wandel moet ik af en toe bijna huilen, zo diep ben ik geroerd door de schoonheid van de schepping.

Blaren en spieren
Tijdens de tocht krijgen de mannen korte Bijbelstudies op markante punten. De wandeltocht is een fysieke uitdaging met geestelijke input. Aan het einde van de dag druppelen de teams binnen bij het verzamelpunt voor het avondeten. Er zit ruim vier uur tussen het eerste en het laatste team. Blaren worden behandeld, spieren gemasseerd, de innerlijke mens versterkt.
4e musketier 3
Wanneer alle teams present zijn gaat het verder: naar het vliegveld van Spa. In een amfitheater bij twee straaljagers spreekt Eugene Poppe over het belang van dromen: ‘Jozef kreeg dromen van God. Veel mannen durven niet meer te dromen, maar God wil je nieuwe dromen geven en oude dromen afstoffen. Hoe heeft God vandaag tot je gesproken?’

8 km voelt als 12
Na het vliegveld begint de uitputtingsslag. Het is nog zo’n 14 kilometer lopen naar het eindpunt van de dagmars. Het is inmiddels middernacht, we zijn al de hele dag in touw. In colonne lopen we verder. Na enkele kilometers komt de vrachtwagen de rugzakken ophalen. Bussen vervoeren de mannen die niet meer kunnen lopen naar het eindpunt. De rest loopt stug door, onderweg aangevuurd door de Musketiersprekers die Bijbelteksten door de kraakheldere nacht roepen. Door en door gaat het. Acht kilometer voelt aan als twaalf. Maar na wat een eindeloze tocht lijkt komen we aan op een pleintje in La Gleize.

Er is vis. Veel vis.

En er zijn veel uitgeputte mannen.

En we zijn nu op de helft van de challenge…

Het nachtprogramma wordt doorgeworsteld: breken met de 7 hoofdzonden, ons hart openen voor gerechtigheid. Het blijkt teveel van het goede. Om geestelijke lessen te doorleven is een zekere mate van fitheid een vereiste. En fit, dat zijn we allang niet meer. Hier en daar vallen mannen flauw. Blijven zitten, of liggen. De EHBO draait overuren. Teamgenoten dragen elkaar. Musketiermedewerkers moedigen aan en dienen waar ze kunnen.

4e musketier 4Rauwe bonken
Het is een troep vagebonden, rauwe bonken, 250 doodvermoeide kerels, vastbesloten hun challenge tot een goed einde te brengen.

Tegen het ochtendgloren krijgen de mannen twee uur rust. Matjes worden in het natte gras uitgerold, mannen kruipen met kleren en al in hun slaapzak. Tentjes blijven in de zak, we zijn te moe. Het is een bizar gezicht: een weitje, ergens in de Ardennen, met enkele honderden mannen, slapen in de open lucht. Back to basic.

Om 8 uur ontwaakt de weide spontaan. De mannen kleden zich aan, ontbijten wat en stellen zich in gelid op. We bereiden ons voor op een nieuwe dag, het laatste deel van de challenge. Wij erkennen dat het een zware nacht was, maar dat we ongelofelijk trots zijn op deze kerels, nu alweer op de been. Uitgeput, maar gretig. Wat gaat deze dag ons brengen…?

Elkaar van een paal af meppen
Een parcours voor Musketiers! 11 uitdagende games, team tegen team… vuur maken zonder vuur,  elkaar van een paal af meppen, worstelen, paal werpen, kruisboogschieten. Kleren scheuren, tanden gaan door de lip, mannen vallen om en 4e musketier 6gaan weer door… er is gelach, geschreeuw, enthousiasme…

Na de games komt de climax. Hier zijn we voor gekomen. De Jacobsworsteling. De Golgothaloop. De mannen worstelen zich door het ijskoude water. Knielen, vallen, bidden, roepen, huilen, struikelen… Mannen rennen met grote balken, strompelen met nog grotere balken – allemaal in het besef: Jezus is nog dieper gegaan voor ons…

We zien de glorie van God!

Veel mannen geven hun hart voor het eerst aan de Here Jezus. Hoe kan het eigenlijk ook anders. Hij was zó dichtbij. Zó tastbaar, zó voelbaar aanwezig, dwars door alle ontberingen en ellende heen.

De mannen krijgen hun rode polo.

De mannen worden Musketier.

De Musketiers vieren hun overwinning met een heerlijke BBQ.

4e musketier 5Herboren
Zondagochtend brengen bussen de Musketiers naar het kasteel terug. Daar begin de beproeving, daar eindigen we. De getuigenissen volgen elkaar in rap tempo op, de ene nog mooier dan de andere. De collecte brengt 12.000 euro op, voor de allerarmsten in Rwanda en Uganda. 16 kinderen vinden een sponsor. Iedereen krijgt het boek ‘Onderweg met Jozef’, om de lessen van de afgelopen dagen te herlezen.

We zijn klaar en voelen ons herboren.

Uitgeput, met wonden en littekens op ons lijf, keren we huiswaarts, in het besef dat we leven, intenser dan voor het weekend, met een hart gevuld met vreugde!

Terwijl we de dienst afronden begint een doedelzakspeler te spelen… Schotland! April 2012… ik ben nu nog moe, maar kan al niet wachten…

 

Henk Stoorvogel


1 reactie Reageer
  1. dec 14, 2011
    at 19:26

    Ik ben dan wel een vrouw, maar wil toch even reageren. Klinkt als ontzettend uitdagend, mooi, intensief, dichtbij God. Ik hoop dat mijn man ook eens mee gaat op zo’n weekend. Lijkt me fantastisch voor hem!

© 2011-2018 Compassion Nederland. Alle rechten voorbehouden.