Van 25 april tot 6 mei bezoekt een groep Nederlandse sponsor Compassion-projecten, LDP-studenten en gezinnen in Brazilië. Deze sponsors zijn mee op een georganiseerde sponsorreis. Op de weblog van de sponsorreizen vertellen de sponsors verhalen en laten ze met foto’s zien wat ze meemaken. Hieronder het indrukwekkende verhaal van Marjan van Houwelingen.
 
Door: Marjan van Houwelingen
 
Terwijl hij wegrijdt in de kleine witte taxi kijk ik hem na. Ik zie zijn lange zwaaiende arm uit het raam steken. Ik denk terug aan het moment dat wij ruim tien jaar geleden begonnen te schrijven met elkaar. In het begin waren zijn brieven geschreven door de begeleiders van het project. Hij maakte zelf mooie kleurrijke tekeningen. Door de jaren heen werden zijn brieven persoonlijker. Hij schreef mij over zijn grote passie voetbal, over het project dat hij bezocht en over zijn familie. Ik was blij toen hij schreef dat hij Jezus in zijn leven had toegelaten. Toen ik ruim een jaar geleden één van zijn brieven ontving, begon mijn hart sneller te kloppen. Ik las hoe hij zijn grootste droom omschreef. Zijn droom om mij te ontmoeten. Nu sta ik hier en zie ik dat zijn taxi langzaam verdwijnt in het verkeer. In gedachten verzonken loop ik terug naar de groep.
 
Vergeelde foto van 10 jaar geleden
Ik voel de tranen branden achter mijn ogen wanneer ik terug denk aan deze prachtige dag. Ik heb genoten van de blijdschap die ik in zijn ogen zag. Op het voetbalveld vertoonde hij vol trots zijn kunsten. Hij vertelde dat hij feest had gevierd met zijn vrienden op het project toen hij hoorde dat ik zou komen. Samen hadden ze geld ingezameld om zijn haar te kunnen laten knippen bij de kapper. Met zijn stralende ogen keek hij mij aan en vertelde hij mij dat ik in het echt nog veel mooier was dan op de foto’s die hij had gekregen. Hij liet mij een vergeelde foto zien waarop ik tien jaar geleden samen met mijn man in de tuin van mijn ouders stond tussen de bloeiende struiken. Hij vroeg mij waar ik zijn brieven in bewaarde. Terwijl hij mij vertelde hoe graag hij had willen voetballen met mijn man en zoontje streelde hij hun gezichten op de foto’s in het kleine boekje dat ik hem had gegeven.
 
Ik voelde zijn hart kloppen
Met mijn camera om zijn nek liepen we samen door het dierenparkje. Vol enthousiasme schoot hij foto na foto. Ik was diep geraakt toen de prachtige oudere vrouw woorden tot God prevelde terwijl zij mij omhelsde. Dertig jaar geleden was zij gestart met het project. Door haar was hij binnen het project gekomen. Hij keek mij stralend aan toen hij vertelde dat hij dankzij haar een sponsor had gekregen. Door haar hadden wij elkaar leren kennen. Hij drukte ons beiden tegen zijn borst. Ik voelde zijn hart kloppen.
 
Voetbaltalent
In de afgelopen jaren had hij veel uitdagingen moeten doorstaan. Zijn begeleider vertelde dat hij langzaam was weggegleden in de wereld van drugs en geweld. De invloed van zijn oudere broers kon hij niet weerstaan en zijn moeder werkt van ’s ochtends vroeg tot ’s avonds laat om te kunnen voorzien in de eerste levensbehoeften. Het lukt echter niet om hem iedere dag eten te geven. Daarom voorziet het project hem regelmatig van warme maaltijden. In het afgelopen jaar was hij sterker geworden om zich staande te kunnen houden in de sloppenwijk. Hij was andere keuzes gaan maken en volgt nu met plezier de lessen op het project. Ze geven hem hoop door te investeren in zijn voetbaltalent. Zijn voetbalshirt met zijn naam op de achterkant heeft hij de hele dag vol trots gedragen. Bij het afscheid bid ik tot God voor bescherming voor deze prachtige jongen. Ik bid dat hij zijn dromen mag nastreven. Dat dromen uitkomen, heeft deze dag bewezen.
 
Meer verhalen lezen en foto’s bekijken uit Brazilië? Ga naar de weblog van de sponsortours.
 
Zelf ook mee op reis om je sponsorkind te ontmoeten of projecten te bezoeken? Dat kan! Klik hier.
 

© 2011-2017 Compassion Nederland. Alle rechten voorbehouden.