Doordat je sponsorkind aan de andere kant van de wereld woont en in een andere cultuur opgroeit, is het soms lastig te bedenken wat je in je brieven kunt zeggen om hem of haar te bemoedigen. Daarom hebben we hieronder een lijst van 10 dingen samengesteld van dingen die je sponsorkind moet weten.

door Darren Allwright & Tobias van Sijll

Jouw woorden zijn een cruciaal onderdeel om jouw sponsorkind te helpen uit extreme armoede te ontsnappen. Het is makkelijk te veronderstellen dat onze brieven geen verschil maken, maar jouw woorden hebben het vermogen om leven te spreken in het leven van een kind. Jouw woorden zullen positieve invloed hebben op het zelfbeeld van je sponsorkind.

Als we voormalig sponsorkinderen op bezoek hebben in Nederland, beginnen ze bijna zonder uitzondering te praten over de brieven van hun voormalige sponsor. Hoe de woorden in die brieven levensveranderend waren, hoe de bemoedigingen rechtstreeks hun hart raakten, hoe de woorden van hun sponsor hielpen om door te gaan. We beseffen het niet altijd, maar het maakt een levensgroot verschil voor kinderen om te weten dat er iemand aan ze denkt en ze bemoedigt.

Het is ook een Bijbels principe. Spreuken 18:21 zegt:

“Woorden hebben macht over leven en dood, wie zijn tong koestert, plukt daarvan de vruchten.” (NBV)

Hier is een lijst van 10 dingen die je sponsorkind zeker mag weten: (willekeurige volgorde)

1. Jij bent belangrijk voor God

2. Er is een reden waarom jij in de wereld bent

3. De toekomst is vol hoop en de toekomst is mooier dan vandaag

4. Ik geef om je

5. God houdt van je

6. God heeft een plan voor je leven

7. Volg je dromen

8. Ik bid voor jou en jouw familie

9. Ik vind het leuk om je brieven te lezen

10. Jij kan een verschil maken in jouw omgeving

Wat vind jij dat sponsorkinderen echt moeten weten? Vul deze lijst gerust aan in een reactie hieronder!


8 reacties Reageer
  1. Esther
    jul 6, 2012
    at 12:07

    Wat ik ‘onze’ meiden altijd vertel: Je bent PRACHTIG!

  2. Christiaan
    jul 6, 2012
    at 12:24

    Een mooie lijst, en acht van de hierboven genoemde dingen probeer ik in de brieven aan mijn sponsorkindjes te verwerken.

    Maar ik vind het wel verstandig om nog eens goed over de punten 3. en 6. na te denken.

    Die vind ik persoonlijk heel moeilijk om zomaar klakkeloos aan mijn sponsorkindjes te schrijven.

    Ik probeer mijn sponsorkindjes te doordringen van het feit dat God van hen houdt, maar hoe kan ik hen beloven dat de toekomst, die wij niet kennen, mooier is dan het heden? Dat is een belofte die groter is dan wat wij kunnen waarmaken en een belofte die God niet in Zijn Woord stelt. Er zijn heel wat mensen dat óók dachten, maar die door de realiteit van hun levens werden teleurgesteld. Persoonlijk vind ik het niet verantwoord om beloftes te doen over de toekomst, die wij niet kennen. Als mijn beloften over een mooie toekomst, die ik uit naam van God aan hen schrijf, niet uitkomen, wat zou dat dan doen met hun geloof?

    Liever zie ik dat mijn sponsorkindjes ongeacht moeilijkheden, die hun kunnen overkomen, blijven vasthouden aan de wetenschap dat God van hen houdt.

    ‘Realistisch vertrouwen’ heet dat, en dat vind ik in deze gebroken schepping belangrijker dan naïef optimisme. Het is ook verstandiger in mijn ogen om kinderen zich bewust te laten zijn van de mogelijkheid van toekomstige moeilijkheden en het besef van de liefde van God, dwars door alles heen.

    Geen suikerdromen en luchtkastelen, alstublieft. Wij weten niet wat de toekomst brengen moge. God geeft geen garantie voor een rustige vaart — wèl die van een behouden thuiskomst.

    Wat betreft het ‘God heeft een plan voor je leven’ — ook daar zou ik graag iets meer nuance zien. Maar dat ben ik, en dat is mijn ervaring en mijn mening. Ik draag er liever aan bij mensen groot te brengen die dag aan dag aan de hand van onze Vader hun levens in het volste vertrouwen leven, dan mensen die door die gedachte geobsedeerd op zoek zijn naar Gods plan zonder er ooit achter te komen wat dat plan dan wel is.

    Jij in jouw klein hoekje, en ik in ’t mijn. Zij in hun kleine hoekje.
    Hoezeer ik er ook blij van wordt als voormalige sponsorkinderen belangrijke posten krijgen, het lijkt mij niet realistisch te hopen of te bidden dat elk sponsorkind een dergelijke verantwoordelijke positie of taak zal krijgen. Gods plan met hun leven kan ook zijn om heel eenvoudig hun levens te leven en Gods liefde uit te stralen in hun kleine hoekje. Wat misschien wel net zo verantwoordelijk is, al is het maar iets dat geen revolutionaire verandering op nationaal niveau teweegbrengt.

    Laten we dus met betrekking tot die zaken nuchter en realistisch zijn, en ook in die toon aan onze sponsorkinderen schrijven. Dat klein niet minder waardevol is, en dat we niet op zoek hoeven te gaan naar Gods plan voor onze levens. Dat we gewoon onze levens mogen leiden en Hem mogen vragen onze wegen te leiden, stap voor stap Hem vertrouwend dat Hij ons daar zal brengen waar Hij ons het beste kan gebruiken naar Zijn wil.

    Voor punt 6. — het plan van God voor ieders leven — dus een nuance, maar mag punt 3. — die onverantwoorde belofte voor de toekomst — alstublieft uit deze lijst geschrapt worden?

    Teveel mensen hebben de ontgoocheling van verwoeste toekomstbeloftes al doorgemaakt. Dat te negeren zou hen geen recht doen, wel?

    Met hartelijke groet wens ik u Gods zegen toe,
    Christiaan van der Veen, Veenendaal

  3. evianne
    jul 6, 2012
    at 12:48

    Graag reageer ik op de reactie van Christiaan van der Veen. Wat ik lees in jouw reactie op de lijst is dat je precies hetzelfde bedoeld, alleen enkel andere woorden gebruikt om hetzelfde te zeggen.

    God heeft een plan met je leven. Volkomen waar. En dit staat ook in de bijbel. Heel vaak zelfs. Ik zie nergens dat Compassion beweert te zeggen dat Gods plan met je leven enkel en alleen betekend dat je een hoge positie krijgt van waaruit je veel invloed hebt. Ik denk dat er bedoeld wordt dat God je heeft gemaakt en dat het niet daar op houdt. Hij heeft je niet geschapen om je daarna aan je lot over te laten. Hij is er altijd en heeft wel degelijk een plan met je leven. Het is bemoedigend, hoop brengend en opbouwend bedoeld.

    Over punt 3. Wat betekend een mooie toekomst? Rijkdom? Een geweldige carrière waar je u tegen zegt? Natuurlijk niet. Wat hier, denk ik, bedoeld wordt, is dat dankzij God de toekomst mooier wordt dan vandaag. Omdat je groeit met Hem, veranderd, geneest van pijn, rust krijgt. Omdat je ontdekt wie je bent en daar sterk in leert te staan. En elke nieuwe dag ben je weer een stap verder en is het dus mooier.

    Conclusie? Ik denk dat jouw sponsorkindjes blij mogen zijn met iemand die hen zo bemoedigd en opbouwt. Je vertelt hen over de hele lijst, niet maar 8 punten. Alleen gebruik je andere woorden. Geweldig!

    Gods zegen in alles,
    Evianne

  4. Angelique
    jul 6, 2012
    at 12:52

    Beste Christiaan

    Ik wil graag het volgende Bijbelvers aanhalen als antwoord op uw uw commentaar rond punt 3 en 6 (hoopvolle toekomst en plan met ons leven)

    ‘Want Ik weet, welke gedachten Ik over u koester, luidt het woord des Heren, gedachten van vrede en niet van onheil, om u een hoopvolle toekomst te geven’. Jeremia 29:11

    Persoonlijk denk ik dat die belofte nog altijd geldig is voor ons en voor onze sponsorkinderen.

    Ik ben het met u akkoord, wij kennen die toekomst niet en wij mensen hebben die niet in de hand. Maar is het niet onze taak om ons niet te laten leiden door onze (negatieve) ervaringen of onze huidige omstandigheden? Gods beloften zijn volgens mij hoger dan wat wij meemaken of ervaren hebben in het verleden. Maar als we willen dat die beloften werkelijkheid worden ipv de zorgen en de problemen die de wereld ons opdringt, zullen we er wil in moeten geloven.

    God heeft ons zo lief dat Hij ons een hoopvolle toekomst wil geven.
    Halleluja!

    Gods rijkelijke zegen toegewenst.

  5. Theofilus
    jul 6, 2012
    at 14:21

    beste Christiaan,
    Je raakt m.i. een wezenlijk punt: wat te doen met de kloof tussen geloof en ervaring.
    Ik begrijp jouw weg hiermee, maar het maakt me kleiner en passiever dan ik wil zijn – dan ik geloof dat God mij graag ziet. In plaats van de moeilijke punten te schrappen, zou ik liever leren (en ook mijn kinderen) ermee te dealen.
    Dit is mijn punt:
    Geloof verkleinen tot het in de ervaring van “de werkelijkheid”(?) past, ondermijnt in mijn beleving de functie van geloof: het onzichtbare zichtbaar maken – juist de werkelijkheid vergroten. Als de geloofshelden uit de bijbel dit hadden gedaan, had onze (bijbelse) geschiedenis er heel anders uit gezien. Je doet concessies – juist aan datgene wat je zo hard nodig hebt: dat God’s zegeningen en beloften zichtbaar worden. De werkelijkheid wordt hier nog gebrokener van, waardoor je nog meer moet inkrimpen om het te laten overeenkomen met je geloof. Het is een krimpproces ipv een groeiproces.
    Precies om die reden worden we opgeroepen te wandelen in geloof, niet in aanschouwen. Maar ik snap je moeilijkheid – het is ook de mijne. Wat als:
    – mijn toekomst slechter wordt ipv beter (financieel, ziekte, dood, bedreiging, etc)
    – ik al 40 jaar naar God’s plan zoek en het nog niet heb gevonden;
    – er vrijwel niks in mijn leven te zien is van de zegen die God belooft
    Let wel: een deel van de gebroken realiteit is dat we geneigd zijn deze twee punten te schrappen. Doe het daarom niet – je haalt de ontsteking uit de motor.
    Ik denk dat de (vele) antwoorden op bovenstaand probleem in de basis eenvoudig kunnen zijn en dat we het daar over eens zijn: God houdt van je en hij draagt je. Hij verlaat je nooit, omdat hij dat niet kan. Hij wil het beste voor je en wil jou tot zegen maken voor anderen (zijn plan).
    Als dit niet lukt, hebben we het niet verkeerd verstaan. Dat dit niet altijd lukt is niet zijn onvermogen, maar gevolg van zijn keus om met mensen samen te werken. Gebrekkige mensen, die wel door geloof in Jezus voor 1/3 wedergeboren zijn (geest) maar voor 2/3 nog met kwetsbaar en onvolmaakt vlees rondlopen (ziel en lichaam). Ons vlees doet van zichzelf al moeilijk, maar ook Satan weet dit en valt ons daar aan. Onze geest kan hij echter niet raken. Die wil het tegenovergestelde van ons vlees en huist samen met Gods Geest in ons hart en is veilig in zijn handen. Niets rooft ons daar uit.
    Dus ik zou zeggen: ga voor winnen en als je verliest, win je alsnog. Wie doet ons wat?
    Groet, Theofilus

  6. Janneke
    jul 6, 2012
    at 21:22

    Wij zetten altijd een bemoedigende bijbeltekst,
    maar net die tegen bent gekomen, of heb je een woord in gedachten die je wilt gebruiken? zoek eens op http://www.biblija.net
    je kan daar ook in het Engels zoeken dus heb je meteen de vertaling.

  7. Aletta Veenhuizen
    jul 9, 2012
    at 23:46

    Altijd fijn dat je handgrepen krijgt aangereikt wat je zoal in een brief kunt zetten voor je sponsorkind. Toch blijf ik het lastig vinden als je sponsorkind nog jong is (6 jr) om dan alle punten te benoemen zoals hierboven. Ik vergelijk het altijd met mijn eigen kinderen, als die op 6 jarige leeftijd een brief krijgen, wat vinden ze leuk om te horen en wat begrijpen ze allemaal. Je kunt ze wel met veel bijbelteksten om de oren slaan, maar een leuk bijbels kinderliedje of een leuke spreuk voor kinderen die wel op tegeltjes staan is denk ik net zo bemoedigend voor jongere kinderen. Zelf heb ik ontzettend leuk contact met mijn sponsorkindjes, en was vorige week diep ontroerd door een brief van één van mijn sponsorkind. Hij bedankte ons voor het verjaardagsgeld en had er nieuwe broeken voor gekocht en een paar schoenen en had een foto meegestuurd waarop hij met een brede glimlach stond met broek en schoenen! God doet grote werken en alle eer aan Hem , die ons allemaal gebruikt om naar elkaar om te kijken en Zijn liefde door te geven, zodat ook alle kinderen mogen weten dat ze geliefd zijn en kind mogen zijn in Jezus naam!

  8. jul 14, 2012
    at 14:23

    Moeten we niet gewoon vasthouden aan Gods Beloftes?
    Zij zijn ja en amen.
    Wat wij wel vaak vergeten is, dat De Heere wel voorwaarden stelt:
    Blijf in Mij, dan blijf Ik in u.
    Dat kun je ook heel eenvoudig aan de kinderen doorgeven: Blijf maar heel dicht bij De Heere Jezus en Hij zal altijd bij je zijn.Hij zal je leiden naar een hoopvolle toekomst.
    Bovendien is ons leven als kind van God, altijd hoopvol, want als Jezus iets zegt ziet Hij dat altijd in het Licht van de Eeuwigheid.
    En die is zeker hoopvol!
    Dus punt 3 kun je best aan de kinderen doorgeven, maar liever niet als losse tekst.Vertel ze Wie Jezus is en dat Hij inderdaad een plan heeft voor hun leven.Zijn plan is dat Hij verheerlijkt wordt door ieders leven.Hoe? Dat is aan Hem. Dat kan in een ‘hoge’ positie of in een gewone.Maar wat is ‘gewoon’? Niets is gewoon als het van De Heere is.

© 2011-2017 Compassion Nederland. Alle rechten voorbehouden.