‘Het is heel moeilijk om hun verdrietige gezichtjes te zien.’
 
Angela uit Nicaragua is de moeder van vier kinderen: 2 jongens, Hugo en Oliver, en 2 meisjes, Jassel en Jaret. Alle 4 hebben ze de leeftijd om geregistreerd te worden in het Compassion-project. Toch kunnen er maar drie toegelaten worden. Het is een groot dilemma voor Angela en de projectwerkers. Waarom worden ze niet alle vier toegelaten? En op basis van welke criteria worden kinderen toegelaten tot het project?
 
Door: Orfa Cerrato & Tobias van Sijll
 
“Als moeder was het heel moeilijk dat één van mijn kinderen niet toegelaten kon worden. Ik moest mezelf er steeds weer aan herinneren dat drie van hen wel de voordelen van het project zouden krijgen.”, vertelt Angela Romero. Angela is lid van de lokale kerk en geeft les op het project sinds het project van start ging. Ze kent en begrijpt het beleid over de registratie van kinderen.
 
Groot dilemma
Mirna Alguera is verantwoordelijk voor de selectie van kinderen voor het project. “Er is zo veel nood in ons land. Het selecteren van kinderen is vaak een groot dilemma. Er zijn altijd meer kinderen die naar het project willen dan het aantal beschikbare plaatsen. Dat betekent dat we keuzes moeten maken, hoe moeilijk dat ook is. We kunnen echt alleen de allerarmste gezinnen helpen.”
 
Armste en kwetsbaarste kinderen
De richtlijnen voor registratie van kinderen geven aan:
“Compassion werkt met de armste en kwetsbaarste kinderen die het kan bereiken met haar programma. Daarom is het essentieel om criteria te hebben van waaruit de armoede en kwetsbaarheid van de verschillende kinderen in de omgeving worden vastgesteld.”
 
Criteria
Om projectwerkers te helpen in de beslissing welke kinderen ze toelaten, heeft Compassion de volgende criteria opgesteld:
• Zowel niet-christelijke als christelijke families;
• zowel jongens als meisjes;
• de familie heeft een laag inkomen en weinig middelen;
• het kind is tussen de drie en negen jaar oud;
• het kind heeft goede toegang tot de kerk- en projectlocatie. Normaal gesproken betekent dit binnen dertig minuten looptijd vanaf het huis naar het project;
• het kind kan zonder Compassions hulp niet naar school;
• het vooruitzicht is dat het kind niet op korte termijn vertrekt;
• niet meer dan drie kinderen uit één gezin.
 
Daarnaast krijgen kinderen voorrang die:
• Lijden aan een chronische ziekte en/of ondervoeding;
• fysiek of mentaal beperkt zijn;
• weeskind, verlaten of misbruikt zijn;
• uit het Child Survival Program van Compassion komen.
 
Er worden nooit meer dan drie kinderen per gezin opgenomen in het project, zodat de hulp kan worden verspreid over verschillende gezinnen in de omgeving. Compassion wil de samenleving veranderen, niet slechts één gezin.
 
Verdrietige gezichten
Toen Compassion in Nicaragua begon, gingen medewerkers in de omgeving op zoek naar de armste kinderen. Het was geen gemakkelijke taak. Sommige families moesten helaas worden teleurgesteld. “Het is ontzettend moeilijk om hun verdrietige gezichtjes te zien. Ik vind het heel erg om te moeten kiezen tussen twee kinderen”, vertelt Esther Caldera, medewerker op het project. Een andere projectwerker, Arelys Raudez, vertelt: “Het liefst zou ik alle kinderen registreren, maar we moeten de realiteit accepteren. Er is op de projecten een beperkt aantal plaatsen.”
 
Toch wel jammer
Angela is blij dat drie van haar kinderen zijn geregistreerd. Angela’s man werkt in een ijzerhandel en verdient daarmee ruim honderd euro per maand, wat niet genoeg is om te voorzien voor de familie. De gesponsorde kinderen delen de dingen die ze op het project krijgen met hun zusje Jaret. Als ze heel eerlijk is, vindt Jaret het toch wel jammer dat ze niet naar het project gaat. Ze vertelt: “Ik vind het jammer dat ik geen sponsor heb en geen foto, tekeningen of brieven krijg.”
 


2 reacties Reageer
  1. Rianne
    okt 24, 2012
    at 17:54

    Wat moeten dat inderdaad moeilijke keuzes zijn voor de projectmedewerkers.
    Bedankt voor deze blog, want ik was er erg benieuwd naar op welke grond/hoe de kinderen geselecteerd worden. Mijn sponsorkindje heeft twee broers die ook gesponsord worden; blijkbaar is dat nodig!

  2. Esther
    okt 30, 2012
    at 21:02

    Dat is inderdaad niet niks. Maar dan vraag ik me direct af, kunnen jullie niet op een of andere manier zorgen dat een kindje zoals Jaret wel af en toe ook een brief krijgt? Als ik zou weten wie de broertjes/ zusjes van onze sponsorkindjes zouden zijn en ik weet dat ze zelf geen sponsor hebben, zou ik ze zeker af en toe kunnen schrijven en iets leuks opsturen. Ik snap dat dat wel veel werk is, maar zou zoiets niet te regelen zijn?

© 2011-2018 Compassion Nederland. Alle rechten voorbehouden.