Filipijnen1Veel Filipino’s schrikken niet zo snel van een tyfoon-verspelling, omdat ze jaarlijks minimaal 10 tyfoons meemaken, en de situatie meestal meevalt.  Maar toen op landelijke TV werd aangekondigd dat tyfoon Haiyan wel eens de gevaarlijkste ooit kon zijn, kwamen onze kerkpartners op Samar in actie. Op 7 november (een dag voor de tyfoon), verspreidden ze hulpgoederen onder alle sponsorkinderen, vooral in de kustgebieden. De tyfoon zou naar verwachting de eilanden Samar en Leyte treffen (zo’n 630 km ten zuiden van Manila).
 
Door Edwin Estioko
 
In de nacht van 7 op 8 november trok de wind enorm aan. Elektriciteit viel uit in heel Samar en Leyte, en ook in omliggende provincies Aklan, noord-Cebu, Bohol, Negros en Panay.
 
Nieuws bereikt Manila
Terwijl veel families nog in schuilplaatsen verkeerden, bereikte het nieuws van de tyfoon op 8 november Manila, via landelijke TV. “Ik zag wat er aan de hand was, en wist dat onze kerkpartners ook getroffen zouden zijn”, vertelt Mhillex Montano, een van de Compassion-medewerkers die veel op Leyte werkt. Ze zag hoe gebouwen en kokospalmen omver geblazen waren en wist meteen dat ook de krotjes van veel sponsorkinderen verwoest moesten zijn.
 
Mhillex wilde zo snel mogelijk naar het getroffen gebied, maar dat was moelijk omdat vliegvelden verwoest waren, wegen onbegaanbaar wagen en veel havens werden gesloten. “Ik wilde per se naar onze kerken, om te zien hoe het met de kinderen was.”
 
Filipijnen2Direct na de ramp
Om 13.00 uur ging de wind langzaam liggen. Om 14.00 uur trokken medewerkers van Compassion-projecten door de wijken om te zien hoe het met de kinderen en hun gezinnen was. Zij waren bijna allemaal zelf ook slachtoffer van de tyfoon, maar wilden de situatie van de kinderen in beeld krijgen.
In de daaropvolgende dagen, hadden meer dan 4.000 gezinnen van sponsorkinderen niets te eten en geen huis om in te wonen. Veel van hen trokken in evacuatiecentra, en probeerden in de eerste dagen van materialen die ze konden vinden een tijdelijk huisje te maken. Veel evacuatiecentra hadden zelf ook geen daken meer.
 
Compassion Filipijnen komt in actie
Op 11 november hield het Compassion-kantoor in Manila een rampenteambijeenkomst. “Wat zouden we doen als het onze eigen familieleden zouden zijn?”, vertelt directeur Noel Pabiona. “Ik zie de sponsorkinderen als mijn eigen kinderen, dus het was geen optie om te blijven waar ik was, te bidden en koffie te drinken. Ik moest ernaar toe.”
 
Dat was een moedige beslissing, omdat niemand wist hoe we bij onze kerkpartners konden komen, omdat deze gebieden volledig van de wereld afgesloten waren. Die avond kwam er een bijzonder telefoontje.
 
Nighttime hangar“Nadat ik had gebeden, belde een vriend mij op. Hij is eigenaar van een kleine vliegmaatschappij en zei dat hij 4 vliegtuigjes voor me had klaarstaan, en vroeg wat hij kon betekenen.”  Het bedrijf opende ook haar hangar voor de opslag van hulpgoederen. In no-time waren de hallen gevuld met goederen, en mensen die kwamen inpakken en labelen.
 
Op 12 november landden we op het gesloten vliegveld van Ormoc. “Dat was een spannende ervaring. Er was geen eten, geen water en geen elektriciteit. Er was geen communicatie mogelijk”, vertelt Noel. Toch kreeg Mhillex een SMS binnen van een voorganger in Capoocan. Ze spraken af om naar de bergen van Capoocan te reizen. Daar aangekomen, ging het team van huis naar huis en zagen ze welke verwoestingen er waren aangericht.
 
“We hebben toen een aantal kerk-medewerkers geleerd hoe ze snel assessments konden doen. Normaal gesproken zouden de kerken dat zelf kunnen, maar we moesten nu zelf aan de slag omdat de kerken en hun medewerkers zelf ook slachtoffers waren. De meeste kerkgebouwen waren zwaar beschadigd. Maar temidden van alle verwoesting ontdekten we dat er geen sponsorkinderen zwaargewond of overleden waren.
 
Blue sacksHoop en hulp bieden
Vanuit de hangar konden we in die eerste dagen hulpgoederen afleveren op getroffen gebieden. Compassion-medewerkers en vrijwilligers pakten van ‘s ochtends vroeg tot ‘s avonds laat noodhulppakketten in.
Een voorganger mobiliseerde bussen om de hulpgoederen van het vliegveld te verspreiden naar de projecten in de omgeving. Het regende pijpenstelen, terwijl het team de dozen van de vliegtuigen overlaadde in de bussen.
 
Het lukte om hulpgoederen af te leveren in Samar, precies op het moment waarop de hulpgoederen die de kerk voor de tyfoon al had verspreid op waren.  “De overheid en andere organisaties gaven Samar geen prioriteit, omdat alle aandacht naar Tacloban (Leyte) uitging. Onze kerkpartners waren dan ook heel blij met alle goederen die we afleverden”, vertelt Compassion-medewerker Rigel Pallan.
 
“Dankzij de vliegmaatschappij Alphaland kon Compassion naar de zwaarstgetroffen gebieden afreizen om hulpgoederen en medicijnen te brengen. We hebben ook medische teams gebracht om zorg te verlenen. Twee van de meest gerenommeerde ziekenhuizen van de Filipijnen benaderden ons en stuurden een aantal van hun beste dokters met ons mee. Twee medische teams konden in de getroffen gebieden in 4 dagen tijd 4.300 slachtoffers behandelen.
 
De eerste weken overlevenPeople in debris
“De eerste 2 weken bestonden puur uit noodhulp verlenen”, vertelt Noel Pabiona. “We moesten de kinderen en hun gezinnen in leven zien te houden. We hebben hen niet alleen voedsel gegeven, maar ook materialen zoals matten, ondergoed, muskiettennetten en tenten.”
“In de 3e week waren veel hulporganisaties alweer vertrokken en kwam er vanuit de politiek minder aandacht voor de ramp. We zijn toen doorgegaan, omdat het het begin was van de wederopbouw, en veel mensen nog honger hadden. De meeste gezinnen konden niet terug naar hun normale leven, dus bleven we hen helpen met het herbouwen van hun huizen. De meesten van hen hebben nu geen werk meer, en kunnen dus geen eten kopen.”
 
De volgende stappen
In 3 weken tijd kon Compassion 107,5 ton aan voedsel en materialen leveren, die cruciaal waren in die fase. 25 ton werd lokaal gekocht met fondsen van Compassion en 38 ton werd geleverd via de vliegtuigen vanuit Manila. Fondsen kwamen ook van sponsorkinderen zelf. Kinderen uit de Full Gospel Community Church haalden samen meer dan $2.050 op!
 
Nu de noodhulpfase voorbij is, blijven we heel nauw samenwerken met onze kerkpartners”, vertelt Pabiona. “We moeten de kinderen weer naar school krijgen, om hen te helpen hun normale dagelijks leven weer op te pakken. Ook voorzien we de gezinnen van kookgerei en voedsel. En, we bieden traumaverwerking aan. In de komende weken bieden 3 teams sessies voor de slachtoffers aan.
 
Meer dan 11.000 sponsorkinderen zijn getroffen, maar hebben Haiyan overleefd. De uitdaging is nu om én hulp te blijven bieden én hen te helpen hun dagelijks leven op te pakken.
 

© 2011-2017 Compassion Nederland. Alle rechten voorbehouden.