Davni met haar moeder in hun huisje.

Davni met haar moeder in hun huisje.

Mijn naam is Nelva Eliovit en ik woon met mijn man en 5 kinderen in Mexico. Ik wil je graag het bijzondere verhaal van mijn dochter Davni vertellen. Ze is niet mijn eigen dochter, maar zo voelt het wel. Haar biologische moeder wist zich na de geboorte geen raad en wilde haar in de rivier gooien om van haar af te zijn. Gelukkig is dat niet gebeurd en is dit prachtige meisje nu onderdeel van mijn gezin!

 

Tienerzwangerschap
10 Jaar geleden was er in ons dorp Chiapas een zwanger tienermeisje. Zij zat in een hopeloze situatie en wilde de zwangerschap beëindigen. Mijn schoonmoeder hoorde dit en ging met haar praten, zij beloofde haar dat zij het kindje voor haar op zou voeden en smeekte haar geen abortus te plegen. Het meisje luisterde naar haar en het kindje werd geboren. Dit gebeurde in een stormachtige periode; het weer was zelfs zo slecht dat mijn schoonmoeder pas een dag later naar het meisje kon gaan. Het meisje raakte in paniek omdat de baby niet opgehaald werd en vroeg in haar wanhoop aan een vriend om de baby in de rivier te gooien.

 

Net op tijd
Mijn schoonmoeder ondernam door weer en wind de tocht naar het huis van het meisje en was net op tijd om het kind te redden. Als ze een half uur later gekomen was, zou de baby verdronken zijn. Ze nam de baby mee naar huis en noemde haar Davni.
Vijf jaar later overleed mijn schoonmoeder helaas. Niemand wist wat er nu met Davni zou gebeuren, haar eigen moeder was niet meer terug te vinden en ze hoorde nu al helemaal bij onze familie. Mijn man en ik besloten daarom om haar in ons gezin op te nemen. We hadden toen zelf al vier kinderen in de leeftijd van 14 tot 20 jaar en weinig financiële middelen, maar we konden haar niet in de steek laten.

 

DavniGegroeid in mijn hart
Gelukkig kwam er een medewerker van het Compassion-project in de buurt bij ons langs. Hij had van onze situatie gehoord en vertelde ons dat Davni in het project opgenomen kon worden en een sponsor zou krijgen. Dat was een grote opluchting, omdat we zo financieel geholpen werden en Davni naar school kon.
Toen Davni wat ouder werd, werd ze door kinderen in de buurt geplaagd. Zij vertelden haar wat haar afkomst was en dat wij niet haar echte ouders zijn. We hebben Davni toen het hele verhaal verteld. We leerden  haar dat ze zich niet hoeft te schamen voor haar afkomst en dat wij heel dankbaar zijn dat ze nu onze dochter is. ‘Jij bent niet in mijn buik gegroeid, maar in mijn hart,’ vertel ik haar heel vaak.”

 

“Davni is nu 9 jaar en helemaal deel van ons gezin, ze voelt als mijn eigen dochter en de andere kinderen zien haar ook echt als hun zusje. We zijn allemaal hartstikke gek op haar!

 


2 reacties Reageer
  1. apr 5, 2014
    at 11:14

    ontroerend en mooi !

  2. apr 10, 2014
    at 12:29

    Wat een ontroerend verhaal. Gelukkig kan het meisje geholpen worden. En gelukkig waren er mensen, die haar redden.

© 2011-2017 Compassion Nederland. Alle rechten voorbehouden.