EvelinDe afgelopen tijd hebben we veel verteld over de effectiviteit van kindsponsoring, maar hoe zit het met de ethische kant?

Er zitten verschillende ethische aspecten kindsponsoring:

  1. Is kindsponsoring oneerlijk omdat niet iedereen kan worden geholpen?
  2. Wordt een kind niet misbruikt door het te gebruiken voor fondsenwerving?
  3. Stimuleert kindsponsoring afhankelijkheid?

We geven graag onze visie op deze vragen. Vandaag de derde en laatste:

3. Stimuleert kindsponsoring afhankelijkheid en paternalisme?

Door: Amber van Schooneveld
 
Een zorg die sommigen wellicht hebben is de vraag of sponsoring een paternalistische relatie stimuleert met de ontwikkelingswereld en afhankelijke kinderen creëert.
 
Wat is paternalisme?
Bij paternalisme in hulpverlening wordt over het algemeen een top-down benadering bedoeld: degenen met de middelen bepalen wat goed is voor degenen zonder middelen en ze leggen hun ideeën op aan een gemeenschap. Dit kan het gevoel van hulpeloosheid in mensen stimuleren en het kan bij degenen die hulp geven ook het idee bevorderen dat degenen die ze helpen echt hulpeloos zijn. Tragisch genoeg kan dit leiden tot een sterke afhankelijkheid van hulp in plaats van een goede stimulans. Het is precies het tegenovergestelde dan wat voor ogen was.
 
0603GH-5462Veel landen die hulp geven of ontvangen waren kolonisators of gekoloniseerd. Zoals de kolonisators macht hadden over de kolonies, zo zitten gevers van hulp vaak in een positie van macht over de ontvangers. Voeg daar nog de grote verschillen in cultuur en communicatiestijlen aan toe, en je hebt de perfecte combinatie voor veel misverstanden en een negatieve dynamiek die kan leiden tot slechte hulpverlening.
 
Als we kijken naar de fouten in ontwikkelingshulp uit het verleden dan kan het ontmoedigend zijn of zelfs terneerslaan. Maar bij Compassion geloven we in het Bijbels mandaat om de armen te hepen. Dus als we proberen anderen te helpen, werken we tegelijk aan de verbetering van hoe we dat doen.
 
PartnerschapSfeerbeeld Compassion 02
Een van de belangrijkste manieren waarop Compassion ernaar streeft om de paternalistische benadering te voorkomen is door het samenwerken met lokale kerken. We zoeken kerken die al een soortgelijke visie hebben als wij. Kerken die de nood in hun gemeenschap kennen en betrokken zijn bij de kinderen en de kwetsbaren. Heel vaak benaderen kerken in ontwikkelingslanden ons, omdat ze weten dat ons sponsorprogramma kan helpen hun doelen te bereiken. Compassion wil niet binnendringen in een gemeenschap en onze visie opleggen. We willen samenwerken met kerken en ze ondersteunen en in staat stellen om kwetsbare kinderen in hun gemeenschap te helpen.
 
Vrijheid voor contextualiseren
Een andere manier waarop Compassion gezonde partnerschap wil aangaan is door de veldkantoren en partnerkerken in staat te stellen de programma van Compassion aan te passen aan de context van de gemeenschap. Dat noemen we contextualiseren.
 
Het betekent vrijheid binnen een kader. Het kader van het sponsorprogramma creëert een consistentie en geeft duidelijkheid aan sponsors. Maar er is ruimte, zodat de kerken waarmee Compassion samenwerkt, de vrijheid hebben om dat programma op zo’n manier aan te passen dat het zo goed mogelijk aansluit bij de gemeenschap en cultuur.
 
In de ene gemeenschap betekent dit wellicht dat de partnerkerk besluit dat veel aandacht en budget gericht is op het beschermen van de kinderen en tieners tegen criminaliteit en jeugdbendes. Terwijl een andere partnerkerk besluit dat preventieve maatregelen tegen HIV/Aids en malaria de meeste aandacht verdienen.
 
De mogelijkheid tot contextualiseren zorgt ervoor dat Compassions programma niet een star en opgelegd geheel is, maar juist bijdraagt aan het productieve gesprek over hoe we een gemeenschap het beste kunnen helpen.
 
Kenia3Bekrachtiging in plaats van afhankelijkheid
Eén van de belangrijkste kritieken op paternalisme en hulp is dat dit vaak afhankelijkheid creëert, in plaats van dat het mensen uit armoede helpt. Daarom richt Compassions programma zich niet in eerste instantie op materiele dingen. Hoewel de kinderen wel allerlei materiele voordelen hebben via het sponsorprogramma, willen we ze vooral in staat stellen om op te groeien tot volwassenen die voor zichzelf kunnen voorzien en een positieve invloed hebben in hun eigen gemeenschap.
 
Dit doen we door de kinderen enerzijds onderwijs te geven en anderzijds te investeren in de ontwikkeling van hun karakter. Ze leren beroepsvaardigheden, zodat ze goede mogelijkheden hebben op een baan. We stimuleren ze te dromen en helpen ze na te denken over het leven, zodat ze concrete plannen kunnen maken voor de toekomst. En bovenal leren we ze dat er hoop is en dat God ze gemaakt heeft en prachtige plannen heeft voor hun leven.
 
getimageNiet perfect maar wel prachtig
We brengen allemaal onze imperfecties en fouten in relaties. Relaties zijn complex en niet perfect. Maar tegelijk zijn relaties krachtig en onbeschrijflijk mooi.
 
Veel sponsorkinderen beschouwen hun sponsor als een soort familielid. Ze noemen hen bijvoorbeeld ‘oom’ of ‘tante’. Bij Compassion willen we er alles aan doen dat deze relaties niet gebaseerd zijn op ongezond paternalisme, maar op wederzijdse liefde en respect.
 
Net als iedere menselijke relatie imperfect maar mooi is, geldt dat ook voor sponsoring. De relatie tussen Compassion en een kerk en de relatie tussen een sponsor en een kind zijn complex. Ze zijn niet perfect. Maar we zijn met elkaar deel van een continu groeiproces om te leren en te verbeteren.
 

© 2011-2018 Compassion Nederland. Alle rechten voorbehouden.