Michelle Tolentino“Mijn familie zei tegen me dat ik lelijk was en dat ik net zo zou eindigen als mijn vader; als drugsverslaafde. Ik geloofde ze, ik moest wel niets waard zijn. Maar God had een ander plan voor me!”

 

 


Filipijnen

Sloppenwijk in de Filipijnen

Je bent lelijk
Ik ben geboren in een overvolle sloppenwijk in Manilla op de Filipijnen. Mijn ouders waren werkloos en konden niet zorgen voor mij en mijn twee jongere broers. Daarom woonden we bij familie, met zeventien personen in een hutje van vier bij vijf meter. Eten was schaars. Mijn moeder moest dagelijks om eten bedelen bij vrienden en familie en elke dag was onze hut omgeven door geweld en vuil. Mijn familie zei dat ik lelijk was en dat ik op mijn vader leek: ik zou een dief en  drugsverslaafde worden.

 

Vaderloos
Het ergste in de sloppenwijk was het drugsgebruik, dat kwam heel dichtbij want mijn vader was ook drugsverslaafd. Toen ik acht jaar oud was, werd mijn vader uit de familie geschopt omdat hij geld voor drugs had gestolen. Opeens was ik  vaderloos. Daarna werd het voor ons alleen maar slechter:  iedereen keek ons met de nek aan en ik wist zeker dat ik niets waard was.

 

Je lichaam verkopen voor een dollar
Waar ik opgegroeide, is het normaal dat kinderen van twaalf jaar al als drugsdealer werken. Meisjes van deze leeftijd werken als prostituee en verkopen zichzelf voor een dollar. De armoede is daar zo groot, dat ze geen andere keus hebben dan kiezen voor dit leven. Zo zou mijn toekomst er ook uitzien.

 

Michelle als 6 jarig meisje

Michelle op 6-jarige leeftijd

Ik kreeg een kans
Toen ik vijf jaar was, werd ik op een ochtend wakker gemaakt door mijn tante Carol. Zij nam me mee naar een kerk in de buurt. Hier was recent een Compassion-project geopend waar is als een van dfe eerste kinderen werd ingeschreven. Ik wist niet wat me overkwam; was ik het waard om deze kans te krijgen. Op het project hoorde ik  voor het eerst over Jezus en dat Hij van mij hield. Ik kreeg mijn eerste bijbel, een hele grote rode! Het werd mijn waardevolste bezit. Ik las dat God als een vader houdt van kinderen zoals ik. Ik was niet langer vaderloos.

 

Ze hebben sneeuw gekocht!
Mijn sponsor en ik schreven vaak brieven naar elkaar. Met een van haar eerste brieven stuurde ze een foto mee van haar gezin in de sneeuw. Ik weet nog dat ik toen dacht: ‘Ze moeten wel heel rijk zijn dat ze sneeuw kunnen kopen.’ In haar brieven schreef ze dat ik mooi en bijzonder was en dat ze van mij hield. Die woorden raakten me recht in mijn hart, dat had nog nooit iemand tegen me gezegd! In de jaren die volgden gebruikte God haar om mijn gebroken zelfbeeld en eigenwaarde te helen. Ik noem haar mijn Compassion-mama.

 

Terug naar waar ik vandaan kwam
Toen ik de middelbare school afrondde, kreeg ik de kans om Visuele Communicatie te gaan studeren via het Leadership Development Program van Compassion. Na mijn studie wist ik dat ik terug moest naar waar ik vandaan kwam. Eigenlijk ik wilde ik dat deel van mijn leven vergeten, nooit meer terug naar die vreselijke plek.  Maar God had een plan met mij. Ik werd mede-oprichtster van de stichting ‘Made in Hope’. Dit is een non-profit organisatie die vrouwen helpt die zijn uitgebuit als prostituee om te genezen en een nieuw leven op te bouwen.

 

Michelle met een van de kostbare brieven van haar sponsor

Michelle met een van de kostbare brieven van haar sponsor


Nu ben ik zelf sponsor!

Dankzij Compassion en mijn sponsor is de cirkel rond en ben ik nu zelf in staat om een kind te helpen. Ik ben de trotse sponsor van Andrew, hij woont op het Filipijnse eiland Samar. Mijn gebed voor hem is dat hij in zijn hart weet dat Jezus ook van hem houdt en dat hij later een liefdevolle vader voor zijn gezin zal zijn.
Bekijk Michelle’s persoonlijke verhaal in dit filmpje.

 

© 2011-2017 Compassion Nederland. Alle rechten voorbehouden.