We horen regelmatig mooie verhalen van sponsors. Onderstaande 2 verhalen delen we graag met jullie.
 
Beste Compassion,
 
“Op deze foto zie je mijn vader die de foto vasthoudt van mijn sponsorkindje Christian en zijn broer Chito, uit de Filipijnen. Mijn vader is in 2010 overleden. Hij heeft nooit kleinkinderen gehad, maar was diep geraakt doen Christian een brief schreef en vroeg of hij hem Lolo, wat ‘opa’ betekent, mocht noemen. Vanaf dat moment raakte mijn vader actief betrokken bij het schrijven met Christian en vroeg hij regelmatig of er weer een brief uit de Filipijnen was. Ook bad hij voor Christian en was enorm dankbaar en trots toen hij hoorde dat Christian Jezus persoonlijk had aangenomen.
 
Bedankt Compassion, dat jullie mijn vader een kleinzoon hebben gegeven.”
 
Sandra
 
 
Beste Compassion,
 
“Toen mijn moeder en vader me vroegen welk speciaal cadeau ik wilde voor mijn 18e verjaardag, kon ik niets bedenken dat ik nodig had. Ik realiseerde op dat moment hoe bijzonder het was dat ik opgroeide in een ontzettend warm en liefdevol gezin. Ik voelde me altijd gesteund, kon naar school, had voldoende kleding en eten. Ik wilde eigenlijk niets anders dan deze mooie dingen ook aan een ander kind geven op deze symbolische verjaardag waarin ik officieel mijn kindertijd achter me liet. In plaats van cadeaus, namen mijn ouders de sponsoring op zich van een jong meisje Naydelin uit Ecuador. Drie jaar later, nadat ik was afgestudeerd, nam ik de sponsoring zelf op me.
 
Inmiddels is het 6 jaar geleden dat we begonnen met sponsoren en ben ik enorm dankbaar als ik weer een van Naydelins prachtige handgeschreven brieven ontvang. Daarin geeft ze enthousiast antwoord op mijn vragen en vraagt ze zelf ook naar mijn vrienden, huisgenoten en familieleden. Ze is een enorm intelligente en betrokken jongedame. Ze vertelde me pas dat ze wil studeren om onderwijzer te worden.
 
Afgelopen jaar werd er borstkanker bij mijn moeder geconstateerd. Ik heb dat in een van de brieven aan Naydelin verteld. Mijn moeder en ik werden geraakt toen we Naydelins antwoord lazen. Ze schreef dat zij en haar familie vastberaden tot God zouden bidden om mijn moeder beter te maken. Ze zei: “Gods is machtig en ik weet zeker dat alles weer beter zal zijn.” Ik word nog steeds emotioneel als ik besef dat ze pas 10 jaar was toen ze dat schreef. Haar briefje was voor mij de meest liefdevolle bemoediging die ik kreeg in die moeilijke tijd.
 
God antwoordde Naydelins en onze gebeden. Mijn gezonde moeder liep dit jaar een hardloopwedstrijd van 10 km voor het goede doel, in de strijd tegen kanker.
 
Ik eindig mijn brieven altijd met ‘Je vriendin, Rachel’ en ik kreeg een grote glimlach op mijn gezicht toen Naydelin dit kopieerde: ‘Tu amiga Ecuadoriana, Naydelin’.”
 
Rachel
 
 
Bedankt Sandra en Rachel, voor jullie verhalen.
 

© 2011-2017 Compassion Nederland. Alle rechten voorbehouden.