Begin dit jaar stapten Erald & Mathilde van de Ridder en Peter & Ilona Paauwe het vliegtuig uit de warmte in. Moe van de reis, maar verwachtingsvol naar wat komen gaat.  De komende 8 dagen zullen zij, samen met Compassion, verschillende projecten bezoeken in de Dominicaanse Republiek, en kinderen ontmoeten die zij zelf en hun gemeenteleden sponsoren.
 
Door: Renske Bennik
 
Op de eerste dag bezoeken ze een CSP (Child survival Project) project. Een project waarbij aanstaande moeders begeleid worden in hun zwangerschap, bevalling en de 3 jaren daarna. Zij krijgen daarbij onderwijs, ondersteuning en begeleiding op allerlei manieren. Maar vooral: hoe houd ik mijzelf en mijn baby gezond.
 
Peter is meteen onder de indruk. “Wat is dit een krachtig project! Het is een goede manier om structureel te investeren in de moeders en hun baby’s. Ze krijgen praktische hulp en onderwijs en als hun kindjes 3 jaar zijn kunnen ze doorstromen naar het kindsponsorprogramma. Dat zou ik als kerk wel willen doen. Een moeder-en-baby-project sponsoren en later de oudere kinderen door gemeenteleden laten ondersteunen. Zo help je en investeer je al vroeg in het leven van het kind, maar ook in dat van de moeder.”
 
Zonder hulp zou haar kindje niet meer leven
Ze wonen een bijeenkomst bij van de groep. Het valt op hoe sterk en stralend deze moeders daar staan. Je zou bijna vergeten dat het tieners zijn. Een moeder vertelt dat ze zo dankbaar is dat ze in het CSP-project is gekomen. Zonder de hulp van het project zou haar kindje niet meer leven.
 
Als ze daarna een rondleiding en uitleg krijgen, is te zien en te merken dat de moeders niet alleen maar op het project komen voor de hulp, maar dat ze vooral ook komen voor de vriendschappen die zijn ontstaan. Ze hebben plezier met elkaar en helpen elkaar ook waar dat nodig is. Ze brengen het geleerde onder elkaar in de praktijk, maar doen dat ook naar de andere moeders in hun buurt.
 
Peter en Ilona met hun sponsorkindDe kogel zit er nog in
Later die dag ontmoeten Peter en Ilona Yellina, het sponsorkind van hun zoon. Ze bezoeken haar thuis en treffen in een wirwar van smalle steegjes en vervallen huisjes het ‘huis’ van Yellina aan. In het kamertje staat een tafel, twee stoelen en een heel klein bankje met kapotte bekleding. De vloer en de muren zijn van kaal beton. Er hangen twee foto’s, geplakt op een houten plank, met moeder en Yellina erop. Binnen staat alleen haar moeder. Haar vader kent ze niet. Hij zit in Spanje in de gevangenis. In het steegje voor het huis zit Opa. Hij heeft zijn arm in het gips. Een paar dagen geleden is hij bij een roofoverval in een supermarkt bedreigd en neergeschoten. Zijn arm is verbrijzeld, de kogel zit er nog in. Er is geen geld om deze eruit te halen.
 
“Dit is heel hard”
Moeder verkoopt af en toe wat damesondergoed langs de straten. Opa bracht wat geld binnen, maar die is nu uitgeschakeld en daar zit hij vreselijk mee. Hoe moeten ze nu rondkomen? Gelukkig zit zijn kleindochter in een Compassion-project en heeft hij daar een zorg minder over. Yellina heeft inmiddels de brieven van haar sponsor gepakt en laat ze vol trots aan Peter en Ilona zien.  Ze houd de brieven en foto’s stevig vast, al waren het schatten. Als Peter en Ilona later weer weg moeten, begint Yellina vreselijk te huilen. Ilona heeft het er moeilijk mee. “Na zo’n middag optrekken met Yellina en haar dan weer hier achter te moeten laten, vind ik erg lastig. Ik besef me in welke omstandigheid ze op moet groeien en dat is hard.”
 

© 2011-2017 Compassion Nederland. Alle rechten voorbehouden.