SeptiMijn naam is Septi, ik ben 23 jaar oud en kom uit Indonesië. Op deze foto zie je me tijdens mijn bezoek aan Nederland afgelopen september. Wat een avontuur was dat. Zelfs in mijn mooiste dromen als kind had ik me dit niet durven voorstellen. 
 
“Ik hou meer van de hond dan van jou”
Veel dromen had ik trouwens niet als kind. Ik ben opgegroeid in een extreem arm gezin. Mijn moeder was de derde vrouw van mijn vader en ik zijn jongste kind. Mijn vader was al wat ouder en hij had een erg opvliegend karakter. Voor elke fout die ik maakte, hoe klein deze ook was, kreeg ik slaag. Hij vertelde me dat ik dom was, dat ik nooit succes zou hebben in mijn leven en dat hij meer van onze hond hield dan van mij. Zijn woorden deden me zo veel verdriet, het voelde alsof er een gat in mijn hart zat. Ik was geen onbezorgd kind, het voelde of ik niet belangrijk was en ik vroeg me af waarom ik zou moeten blijven leven. Op 9-jarige leeftijd dacht ik al na over zelfmoord.
 
Ik ben ook waardevol
Tot God tot mij sprak. Ik hoorde letterlijk een zacht stemmetje in mijn hoofd die zei: “Jij bent mijn kostbare kind en Ik heb een plan voor jouw leven!” Rond die tijd werd ik ook ingeschreven in het Compassion-project. Hier leerde ik over de liefde van Jezus en ik wist dat de woorden die ik gehoord had van Hem kwamen. Hoe langer ik op het project kwam, hoe meer ik me ging beseffen hoeveel Hij van mij houdt en dat ik ook waardevol ben. Het beeld dat ik over mezelf had, verbeterde en ik leerde steeds meer over God.
 
Brieven van mijn sponsor
Toen ik klaar was met de middelbare school werd ik aangenomen in het leiderschapsprogramma van Compassion. Daar kon ik een opleiding tot verpleegster volgen en ik leerde hoe ik een nederige, dienende leider in mijn gemeenschap kan worden. Mijn sponsors zijn al die tijd heel belangrijk voor mij geweest. Dankzij hen kon ik in het Compassion-project terecht en daarna zelfs een studie volgen. Maar het belangrijkst waren de brieven die ik kreeg. Daarin vertelden ze me dat ze van me houden, en bemoedigden ze me om door te blijven gaan.
 
Trots
Ik kon m’n oren bijna niet geloven toen ik een paar maanden geleden een uitnodiging kreeg om naar Nederland te komen. Nu kon ik mijn sponsors persoonlijk ontmoeten en kreeg ik de kans om mijn getuigenis te vertellen op meerdere plaatsen in Nederland. Ik ben er trots op dat ik mag vertellen over de liefde van Jezus, en hoe deze mijn hart geheeld heeft.
 


1 reactie Reageer
  1. Marianne Sessink
    okt 17, 2015
    at 15:58

    We zijn zó bemoedigd en ontzettend blij dat we met eigen ogen hebben kunnen zien, wat liefde en trouw van Jezus – door zoveel ondersteuning van mensen via Compassion – heeft gedaan in Septi’s leven!!
    Alleen al dat ze (weer) zo stralend kan lachen zegt genoeg….
    Ze is een kánjer!
    We weten zéker, dat ze tot zegen zal zijn van heel veel kinderen/mensen, die dezelfde liefde en bemoediging nodig hebben.

© 2011-2017 Compassion Nederland. Alle rechten voorbehouden.