Zijn vingers glijden snel langs de hoogste snaar, waardoor prachtige tonen ontstaan. En van de ene noot naar de andere komt daar langzaam maar zeker het bekende ‘Amazing Grace’ uit zijn viool. Hier en daar worden nog noten gemist, maar dat maakt niet uit. Dat is onderdeel van het leren.

“Ik maak nog foutjes. Maar ja, daardoor leer ik om op te lossen”, zegt de Indonesische Tama met een glimlach.

Kinderen in armoede hebben niet altijd de mogelijkheid om algemene levensvaardigheden te leren. Ze eindigen op straat en hebben niks te doen. Een grote kans dat ze later bij zullen dragen aan de hoge werkloosheidscijfers in hun land, Indonesië. Maar de oorzaak van dit probleem is niet persoonlijk. Het is niet te vinden in luiheid of niet willen. Om een goede oplossing te vinden, moet het probleem dus ook op de juiste manier benaderd worden.
 
Er is een groot tekort aan goede leraren en materialen voor de kinderen om allerlei levensvaardigheden te ontwikkelen. Compassion-projecten proberen op verschillende manieren om hiervoor trainingen op te zetten. Muzikale lessen zijn een goed voorbeeld. Het stimuleert het enthousiasme van kinderen om te leren. Ze merken zelf dat ze steeds beter worden.
 
Hoe vroeger hoe beter
Projectdirecteur Naning vertelt: “We willen de kinderen zo vroeg mogelijk laten kennismaken met muziek. Kinderen leren snel en ze kunnen goed focussen.” Naning gelooft dat muzieklessen een goede manier zijn om kinderen na schooltijden van de straat te houden.

Tama, die volledig Angelo Pratama Mahardika Prihanto heet, begon met vioollessen toen hij in groep 3 zat. Hij kreeg deze mogelijkheid door een ontwikkelingsprogramma van het Compassion-project. Als klein jongetje keek en luisterde Tama altijd naar zijn oom die prachtig piano speelde. Op die manier begon zijn passie voor muziek Nu zit Tama in groep 8 en heeft hij al 6 jaar les gehad. Hij speelt regelmatig viool op school en in de kerk.
 
Zware omstandigheden
Tama’s moeder werkt als lerares op een lokale evangelische school. Zijn vader werkt op dezelfde campus. Ze werken hard om voldoende te verdienen voor het hele gezin, maar werk op een non-profit school wordt helaas slecht betaald. Ze konden zeker geen muziekinstrument voor Tama kopen.

Projectdirecteur Naning startte het muzikale programma nadat ze geïnspireerd was geraakt door een concert van studenten van de hogeschool voor de kunsten in Yogyakarta, Indonesië. “Op dit moment hebben we één muziekdocent die van deze school is afgestudeerd. We hebben ontzettend geluk met haar. Het is een voorrecht dat ze haar talent en tijd geeft voor de kinderen in ons project”, vertelt Naning.
 
Vruchten plukken
De kinderen leren door muziek om gedisciplineerd te zijn. Ze moeten elke week oefenen, zodat ze bijblijven bij de andere muzikanten in de groep. De ouders van Tama zien daardoor ook een duidelijk verschil in zijn leven: “Hij kan beter met zijn tijd omgaan en luistert beter naar ons. Wij stimuleren hem om regelmatig te blijven oefenen.” Projectdirecteur Naning voegt toe dat de betrokkenheid van ouders is heel belangrijk is om dit project te laten slagen.

Tama oefent ondertussen door om zijn droom te bereiken. Hij wil ooit meester op de viool worden. Zijn ogen beginnen te glinsteren als hij het vertelt.
 


1 reactie Reageer
  1. Esther Bos
    sep 1, 2016
    at 14:08

    Wat een prachtig verhaal, is het een idee om vanuit Nederland ongebruikte muziekinstrumenten te sturen? Bijvoorbeeld een blokfluit die toch maar in de kast ligt, of speelgoed instrumenten, een nog goede gitaar, dan kunnen nog meer kinderen muziek maken of/en een instrument bespelen!

© 2011-2017 Compassion Nederland. Alle rechten voorbehouden.