We hebben het allemaal weleens meegemaakt, wachtend in de file, in de rij voor de kassa of op de hoek van de straat wachtend op een vriend. Terwijl we er alles aan doen om het te vermijden, kijken we soms ineens iemand recht aan. Om tegelijk weer weg te kijken, omdat het opzoeken van een ander radiostation en het checken van onze telefoon juist op dat moment veel belangrijker lijkt. Als we de ander maar niet aan hoeven te kijken.
 
Burkina Faso Global Production Trip
 
Armoede is ongemakkelijk
Armoede is ongemakkelijk; soms is het eenvoudiger om weg te kijken en net te doen alsof we het niet zien. Waarom lukt het ons wel om mensen aan de andere kant van de wereld te helpen, maar schrikken we van de mogelijkheden die God ons recht voor onze neus geeft? Omdat we niet weten wat we ermee aan moeten? Omdat we het niet onze taak vinden deze problemen op te lossen? Omdat er een verschil is tussen armoede ‘hier’ en armoede ‘daar’? Omdat de confrontatie te direct is?

Armoede is niet simpelweg een gebrek aan middelen. Het is veel meer gebrek aan hoop. Aan toekomst, geloof en waardigheid. En waarom het er ook is of wie er ook schuldig aan is, het zorgt ervoor dat mensen zich onzichtbaar voelen. Vooral als niemand je in de ogen kijkt. Armoede maakt dat mensen zich hopeloos en waardeloos voelen. Het zorgt ervoor dat ze gaan geloven dat ze niets waard zijn.
 
Ik zie jou
Wij moeten een keuze maken. We kunnen wegkijken en doorlopen of stil blijven staan en helpen. En bedenken dat ook als wij wegkijken, God die ogen nooit loslaat. Want achter die ogen zit altijd een persoon, gemaakt naar het beeld van God en met zijn of haar eigen verleden. Een persoon die misschien verliefd is geweest, fouten heeft gemaakt en door moeilijkheden heen is gegaan. Een persoon met of zonder dromen voor de toekomst.

Laten we leren van hoe Jezus met armoede omgaat. Hij knielde neer naast heel verschillende mensen. Hij luisterde naar ze, ging naast ze staan, veranderde levens met woorden, daden en wonderen. Alles om hen te laten weten: ‘Ik zie jou. Ik hou van jou. Jij met je fouten, eigenaardigheden en je talenten.’
God vraagt ons niet om alles alleen op te lossen. Dat kunnen we niet. In plaats daarvan zegt hij dit: ‘En wie een van deze geringe mensen een beker koel water te drinken geeft alleen omdat het een leerling van mij is, ik verzeker jullie: die zal zeker beloond worden.’ (Mattheus 10:42) Hij vertelt ons degene die voor ons staat aan te kijken en hen het gevoel te geven dat ze het waard zijn. Niet op basis van wat iemand gedaan heeft, maar op basis van wie ze zijn en hoe God naar ze kijkt.
 
Bewogenheid
Misschien is het een vriendelijk woord, een kopje koffie, een mueslireep, een glimlach of het briefje naar je sponsorkind om te laten weten dat je trots op hem/haar bent. We hebben elkaar zoveel te geven in zichtbare, tastbare uitdrukkingen van bewogenheid. Die bewogenheid is: pijn voelen om degenen die pijn hebben. Opmerken wie genegeerd wordt. En tot actie overgaan. De tijd nemen om iedereen te zien – arm of rijk, jong of oud, sterk of gebroken – zoals ze werkelijk zijn. In Gods ogen.
 
Burkina Faso Global Production Trip
 
 

© 2011-2017 Compassion Nederland. Alle rechten voorbehouden.