jul 10 2017

Het lef om “Nee” te zeggen

In december 2012 riep Nkitot haar 14 jaar oude tweeling Lemayian en Nashipai*. Thuis aangekomen zagen ze een onverwachte bezoeker: een oudere vrouw uit het dorp over wie ze wel eens geruchten gehoord hadden. De meisjes in het dorp praatten onderling over haar en het feit dat zij meisjes besnijdt.


Haar afscheren
Nashipai, de minst verlegen van de tweeling, vroeg haar moeder wat deze vrouw in hun huis deed. Moeder Nkitot keek haar niet aan en zei dat ze slechts op bezoek was. Maar toen ze erop aandrong dat de meisjes hun haar zouden afscheren, kwamen ze in opstand. Er ontstond een ruzie en de meisjes vluchtten bang het huis uit.
 
Onhuwbaar
Ze wisten wat er aan de hand was. Dit was waar alle meisjes in het dorp bang voor waren en stiekem met elkaar over praatten; Het begin van het besnijdenisritueel. In de streek waar zij wonen worden meisjes aan het begin van hun puberteit besneden. Dit vormt de start van hun vrouw-zijn en de meeste meisjes worden vlak daarna uitgehuwelijkt. Een onbesneden meisje wordt als onhuwbaar beschouwd en de eventuele bruidegom zou de ouders van de bruid geen bruidsschat hoeven te betalen. Een grote schande voor de familie.

 
Vluchten
Lemayian en Nashipai hadden echter ook gehoord over de vreselijke gevolgen van besnijden. Meisjes lijden veel pijn, krijgen ontstekingen en lopen vaak problemen op tijdens en na een zwangerschap. Samen besloten ze er alles aan te doen om besnijdenis te voorkomen. Ze verstopten zich buiten het huis, wachtten tot het donker werd en vluchtten het dorp uit, zonder te weten waar ze naartoe moesten voor hulp. Alle inwoners van hun dorp hielden vast aan deze traditie en zouden hen zo weer naar huis terugsturen.
 
De enige veilige plek die ze konden bedenken was het Compassion-project. Vroeg in de ochtend troffen ze daar Rankoi, de maatschappelijk werker. Hij was verbaasd om ze daar zo vroeg te zien, en luisterde naar hun verhaal. Nadat de tweeling hem de reden van hun komst had verteld, riep hij de projectdirecteur, de voorganger, het dorpshoofd en een aantal dorpsoudsten bij elkaar.
 
Dromen waarmaken
De kerkleiders en het dorpshoofd spraken de ouders aan op de situatie. Ze vertelden over de gevaren van vrouwenbesnijdenis en dreigden hen bij de autoriteiten aan te geven als zij dit illegale ritueel toch zouden uitvoeren. De ouders beloofden met tegenzin dat zij hun dochters niet zouden laten besnijden. De meisjes zijn heel blij dat ze in opstand zijn gekomen. “Drie vriendinnen van ons zijn besneden en moesten trouwen toen ze nog maar 12 jaar oud waren. Nu zijn ze 14 en hebben ze alle drie al twee kinderen. Zij kunnen niet meer naar school en nooit hun dromen waarmaken!”
 
Lemayian wil bankier worden en Nashipai droomt van een toekomst als chirurg: “Tijdens de lessen in het project hebben we geleerd dat je lichaam een tempel is en dat je er zelf zeggenschap over hebt. Ik denk dat veel meisjes op ons neer zullen kijken omdat wij niet trouw zijn aan de cultuur in ons dorp. Maar wij voelen ons niet minder vrouwelijk omdat we niet besneden zijn. De Bijbel leert ons dat we allemaal gelijkwaardig zijn en dat Jezus ons bij alles helpt!”
 
Compassion geeft kinderen én hun ouders voorlichting over de gevaren van tradities als vrouwenbescherming. Lees hier meer over.
 
 
* Vanwege privacyredenen zijn de namen van de betrokkenen gefingeerd.
 
 
 

© 2011-2017 Compassion Nederland. Alle rechten voorbehouden.